Artykuł 59 – Identyfikowanie kategorii beneficjentów

1.   W przypadku podmiotów prawnych podobnych do trustów, które powstały w drodze czynności prawnej, na mocy art. 57 lub – z wyjątkiem trustów uznaniowych, trustów, które powstały w drodze czynności prawnej, i podobnych porozumień prawnych na mocy art. 58 – gdy beneficjenci nie zostali jeszcze określeni, identyfikuje się kategorię beneficjentów i jej ogólne cechy. Beneficjenci należący do danej kategorii stają beneficjentami rzeczywistymi, gdy tylko zostaną zidentyfikowani lub wyznaczeni.

2.   W następujących przypadkach identyfikuje się jedynie kategorię beneficjentów i jej cechy:

a)

programy emerytalne objęte zakresem dyrektywy (UE) 2016/2341;

b)

pracownicze programy własności lub partycypacji finansowej, o ile państwa członkowskie, po odpowiedniej ocenie ryzyka, stwierdziły niskie ryzyko niewłaściwego wykorzystania do celów prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu;

c)

podmioty prawne podobne do trustów, które powstały w drodze czynności prawnej, na mocy art. 57, trusty, które powstały w drodze czynności prawnej, i podobne porozumienia prawne na mocy art. 58, pod warunkiem że:

(i)

podmiot prawny, trust, który powstał w drodze czynności prawnej, lub podobne porozumienie prawne zostały utworzone w celu niekomercyjnym lub charytatywnym; oraz

(ii)

po odpowiedniej ocenie ryzyka państwa członkowskie stwierdziły, że kategoria podmiotu prawnego, trustu, który powstał w drodze czynności prawnej, lub podobnego porozumienia prawnego jest narażona na niskie ryzyko niewłaściwego wykorzystania do celów prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.

3.   Państwo członkowskie powiadamia Komisję o kategoriach podmiotów prawnych, trustów, które powstały w drodze czynności prawnej, lub podobnych porozumień prawnych na mocy ust. 2, wraz z uzasadnieniem opartym na szczegółowej ocenie ryzyka. Komisja informuje o tym powiadomieniu pozostałe państwa członkowskie.

Przewijanie do góry