Artykuł 21 – Niezdolność do spełnienia wymogu stosowania środków należytej staranności wobec klienta

1.   W przypadku gdy podmiot zobowiązany nie jest w stanie przestrzegać wymogu stosowania środków należytej staranności wobec klienta określonych w art. 20 ust. 1, powstrzymuje się on od przeprowadzenia transakcji lub nawiązania stosunków gospodarczych, a także kończy stosunki gospodarcze i rozważa zgłoszenie do FIU podejrzanej transakcji w odniesieniu do klienta zgodnie z art. 69.

Zakończenie stosunków gospodarczych zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu nie uniemożliwia podmiotowi zobowiązanemu otrzymania należnych mu środków pieniężnych zdefiniowanych w art. 4 pkt 25 dyrektywy (UE) 2015/2366.

W przypadku gdy podmiot zobowiązany ma obowiązek chronić aktywa swojego klienta, zakończenia stosunków gospodarczych nie należy rozumieć jako wymogu zbycia aktywów klienta.

W przypadku umów ubezpieczenia na życie podmioty zobowiązane, w razie potrzeby jako środek alternatywny do zakończenia stosunków gospodarczych, powstrzymują się od dokonywania transakcji na rzecz klienta, w tym wypłat na rzecz beneficjentów, do czasu zapewnienia zgodności z przepisami środków należytej staranności wobec klienta określonych w art. 20 ust. 1.

2.   Ust. 1 nie mają zastosowania do notariuszy, prawników praktyków, innych przedstawicieli wolnych zawodów prawniczych, biegłych rewidentów, zewnętrznych księgowych i doradców podatkowych w zakresie, w jakim osoby te ustalają sytuację prawną swojego klienta lub wykonują obowiązki polegające na obronie lub reprezentowaniu tego klienta w postępowaniu sądowym lub w związku z takim postępowaniem, włącznie z udzielaniem porad w sprawie wszczęcia lub uniknięcia takiego postępowania.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania, jeżeli podmioty zobowiązane, o których mowa w tym akapicie:

a)

biorą udział w praniu pieniędzy, jego przestępstwach źródłowych lub finansowaniu terroryzmu;

b)

udzielają porad prawnych na potrzeby prania pieniędzy, jego przestępstw źródłowych lub finansowania terroryzmu, lub

c)

wiedzą, że dany klient zwraca się o poradę prawną na potrzeby prania pieniędzy, jego przestępstw źródłowych lub finansowania terroryzmu; tę wiedzę lub cel można wywnioskować z obiektywnych, faktycznych okoliczności.

3.   Podmioty zobowiązane dokumentują działania podjęte w celu spełnienia wymogu stosowania środków należytej staranności wobec klienta, w tym rejestrują podjęte decyzje oraz odpowiednie dokumenty potwierdzające i uzasadnienia. Dokumenty, dane lub informacje przechowywane przez podmiot zobowiązany aktualizuje się za każdym razem, gdy dokonuje się przeglądu zasad należytej staranności wobec klienta na podstawie art. 26.

Obowiązek przechowywania dokumentacji, o którym mowa w akapicie pierwszym mają również zastosowanie do sytuacji, w których podmioty zobowiązane odmawiają nawiązania lub zakończenia stosunków gospodarczych lub stosowania alternatywnych środków zgodnie z ust. 1.

4.   Do dnia 10 lipca 2027 r. AMLA wyda wspólne wytyczne z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego w sprawie środków, które instytucje kredytowe i instytucje finansowe mogą podjąć w celu zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu przy wdrażaniu wymogów dyrektywy 2014/92/UE, w tym w odniesieniu do stosunków gospodarczych, na które w największym stopniu wpływają praktyki korygowania o ryzyko.

Przewijanie do góry